Aktualności

W czwartek 29 stycznia w Bazylice Katedralnej w Tarnowie przeżywano uroczystość rocznicy jej poświęcenia. Był to dzień szczególnej modlitwy i dziękczynienia za katedrę – serce Kościoła tarnowskiego. Wszyscy wierni, którzy nawiedzili tego dnia bazylikę i spełnili zwyczajowe warunki, mogli uzyskać odpust zupełny i ofiarować go za siebie lub za dusze w czyśćcu cierpiące.

Wspólną modlitwę rozpoczęły Nieszpory o godz. 17.30. Następnie sprawowana była Msza św., której przewodniczył biskup tarnowski Andrzej Jeż.

Na początku liturgii zgromadzonych powitał proboszcz katedry, ks. dr Adam Nita, przypominając bogatą historię świątyni i jej znaczenie dla wspólnoty Kościoła tarnowskiego. Podkreślił, że bazylika jest miejscem, „w którym od wieków, przynajmniej od 1330 roku rozbrzmiewa Boża Chwała, gdzie sprawowane są sakramenty, gdzie głoszone jest Boże Słowo”. Zachęcił, aby dzisiejsza Eucharystia była dziękczynieniem za wszystkich, którzy przez wieki troszczyli się o tę świątynię, oraz ufną modlitwą o odpowiedzialne podejmowanie i pomnażanie duchowego dziedzictwa.

Homilię wygłosił biskup tarnowski Andrzej Jeż. Na początku zwrócił uwagę na wyjątkowe miejsce, jakie świątynie zajmują w historii ludzkości i w życiu społecznym. Mówił:

„Najchętniej odwiedzanymi budowlami przez turystów są wciąż budowle sakralne. Zarówno chrześcijańskie kościoły, katedry, sanktuaria, jak również świątynie innych wyznawców religii rozproszonych po całym świecie.”

Pasterz diecezji podkreślił, że kościoły i katedry są nie tylko miejscami modlitwy, ale również nośnikami kultury, duchowości i tożsamości narodów. Przywołując przykłady znanych świątyń świata, biskup wskazał na rolę architektury sakralnej jako przestrzeni, w której człowiek stawia najważniejsze pytania o sens życia. Odnosząc się do sytuacji w Polsce, zaznaczył:

„Można śmiało powiedzieć, że Kościół w Polsce zawsze był i pozostaje w szczególny sposób mecenasem skarbów kultury narodowej”. 

Centralne miejsce w homilii zajęła refleksja nad znaczeniem Tarnowskiej Katedry. Biskup Jeż powiedział wyraźnie:

„O naszej Tarnowskiej Katedrze można powiedzieć, że jest perłą kultury naszego miasta. Wybudowana na wzgórzu, w samym jego sercu jest najcenniejszym zabytkiem. W niej też niejako ogniskuje się wielowiekowa historia Tarnowa”.

Hierarcha przypomniał, że katedra od 240 lat jest sercem diecezji tarnowskiej – miejscem, w którym szczególnie widoczna jest ciągłość i żywotność Kościoła. Odwołując się do nauczania Soboru Watykańskiego II, ukazał Kościół jako matkę, mówiąc, że Kościół jest naszą matką w wierze i w życiu nadprzyrodzonym. Podkreślił jednocześnie, że wiara nie jest owocem indywidualnych wysiłków, lecz darem Boga.

Biskup przypomniał, że Kościół towarzyszy człowiekowi przez całe życie, karmiąc go Eucharystią, umacniając sakramentami i niosąc przebaczenie. Zachęcał:

„Ukochajmy Go, ceńmy sobie to, że przynależymy do Kościoła. Troszczmy się o to, aby był piękny mocą świętości Boga, którą chcemy ujawnić w naszym własnym życiu”.

Na zakończenie homilii pasterz diecezji wezwał do odnowienia świadomości, że wszyscy jesteśmy żywą świątynią Boga, oraz do modlitwy za Ojczyznę i diecezję. Prosił, aby wspólnota Kościoła coraz pełniej stawała się wspólnotą na wzór Chrystusa.