Aktualności

Poniedziałek, 2 lutego, był wyjątkowym dniem nie tylko przez obchodzone tego dnia Święto Ofiarowania Pańskiego, ale również przypadający wtedy Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. Te piękne uroczystości zgromadziły wiernych w Tarnowskiej Katedrze, by wspólnie modlić się za tych, którzy swoim powołaniem służą drugiemu człowiekowi, niosąc jednocześnie radość Ewangelii. Mszy Świętej przewodniczył bp Andrzej Jeż.

Nieść Światło

Gdy osobiste odczucia i własne interpretacje stają się jedyną miarą łatwo zagubić sens wspólnoty i wiary. Tymczasem Kościół, a w nim rodziny zakonne, są przestrzenią wspólnego powołania, zakorzenionego w komunii Trójcy Świętej, gdzie dobro drugiego staje się naszym dobrem, a przyjęte zasady pomagają trwać w jedności. Dzień życia konsekrowanego przywołuje moment pierwszego wyboru, przyjęcia do wspólnoty, ofiarowania Bogu całego swoje życia. Niesione dziś zapalone świece przypominały nam o źródle światła, z którego trzeba nieustannie czerpać, aby nie utracić blasku powołania i jak Symeon oraz Anna umieć rozpoznać Boga, który przychodzi w prostocie. To światło Chrystusa mamy dalej nieść tym, do których jesteśmy posłani.

Niosąc dziś w rękach zapalone świece, myślimy o źródle światła, z którego sami musimy czerpać, żeby nie przestać świecić blaskiem otrzymanego powołania. Symeon i Anna dostrzegają prostotę Boga i przyjmują Jego obecność. Nie szukają czegoś innego, nie żądają czegoś więcej. Wystarczy im, że spotykają dzieciątko Jezus. Wystarczy im Bóg, który przychodzi ukryty w dziecięciu, tak jak do nas przychodzi, ukryty pod postacią chleba i wina. Myślimy dzisiaj także o tych, którym mamy nieść światło Chrystusa, jako Jego uczniowie i misjonarze – mówił Biskup Ordynariusz.

Ziarno

Wiara, którą nosimy w sobie, jest jak ziarno przechowywane z troską po to, by mogło zostać zasiane i wydać obfity plon. Żyjemy na styku dwóch światów: jednego, który się rozpada, i drugiego, który dopiero musi zostać odbudowany na fundamencie wartości zakorzenionych w Chrystusie. To właśnie Jego obecność pozwala patrzeć w przyszłość z nadzieją, bo tylko w Nim serce odnajduje spełnienie swoich najgłębszych pragnień. Kościół, niosąc Ewangelię, nie jest wezwany do naśladowania świata, lecz do budzenia w człowieku pragnienia prawdy, dobra i piękna, które w pełni objawiają się w Chrystusie.

Wiarę nosimy w sobie. Jesteśmy tym najlepszym ziarnem na przednówku, którego się nie spożywa, tylko chroni, żeby je zasiać, aby przyniosło plon (…) Gorąco życzę wam, drodzy siostry i bracia, żyjącym różnymi charyzmatami zakonnymi, abyście byli współczesnym uosobieniem waszych świętych i błogosławionych założycieli. Dawajcie światu chrystusowe światło. Bądźcie uosobieniem jego obecności. Niech Duch Święty odnowi w was wszystkich łaskę otrzymanego powołania. Amen – zakończył Pasterz Diecezji.